ചുവരിലെ മുദ്രകൾ
അതു വെറും ഒരു ശബ്ദമായിരുന്നില്ല. ഒരു ആചാരം പോലെ, കൃത്യം അർദ്ധരാത്രി 12:07-ന് കോഴിക്കോട് പുതിയറയിലുള്ള പഴയ തറവാട് വീടിന്റെ താഴത്തെ നിലയിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന 'തക്... തക്... തക്...' എന്ന ഭാരമേറിയ കാൽപ്പെരുമാറ്റം.
പത്തു വർഷമായി വിദേശത്ത് ജോലി ചെയ്യുന്ന രാഹുൽ, മട്ടുപ്പാവിലെ മുറിയിൽ മഴ നോക്കിയിരിക്കുമ്പോഴാണ് ആദ്യമായി അതു കേട്ടത്. അവനതു തള്ളിക്കളഞ്ഞു. മഴയുടെ ആർത്തനാദത്തിനിടയിൽ മണ്ണു വീഴുന്നതോ, എലിയോ മറ്റോ ആയിരിക്കുമെന്ന് അവൻ സ്വയം ന്യായീകരിച്ചു. പക്ഷെ, ആ ശബ്ദം കൃത്യമാണ്; ഒരു പ്രത്യേക ക്രമത്തിലാണ് അതു താഴെ നിലയിൽ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് കോണിപ്പടികൾ കയറി വരുന്നത്. തറവാട്ടിലെ തടിപ്പലകകളിൽ അമരുന്ന ആ പാദങ്ങളുടെ ഒച്ച, വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കായ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഭയത്തിന്റെ വിത്തുകൾ വിതച്ചു.
അതു കോണിപ്പടികൾ കടന്ന് അവന്റെ മുറിയുടെ വാതിലിനടുത്തെത്തി. വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ നോക്കാൻ അവനു പേടി തോന്നി. പക്ഷെ, അവൻ അതിനടുത്ത് ചെല്ലുക തന്നെ ചെയ്തു. വാതിൽ മെല്ലെ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയ രാഹുൽ ഭയം കൊണ്ട് തരിച്ചുനിന്നുപോയി!
ഒരു വലിയ പുരുഷരൂപം, വെളുത്ത മുണ്ടുടത്ത്, തലയില്ലാതെ വാതിലിനു പുറത്തു നിൽക്കുന്നു. കഴുത്തിൽ നിന്നും രക്തം ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്നില്ല. മറിച്ച്, കറുത്ത ഇരുട്ടുപോലെ എന്തോ ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് പ്രവഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു! എന്നാൽ ഭീതിയുടെ കൊടുമുടി അതായിരുന്നില്ല. ആ രൂപത്തിന്റെ ഇടതുകൈയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന സ്വന്തം തലയിലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നിരുന്നു. ആ കറുത്ത കണ്ണുകൾ നേരെ രാഹുലിനെ നോക്കി പല്ലിളിച്ചു!
ഭയം കൊണ്ട് അവന്റെ തൊണ്ടയിടറി. 'വാതിൽ തുറക്കൂ... എനിക്ക് അകത്തേക്ക് വരണം...' എന്ന അരുമപ്പേരുള്ള ഒരാളുടെ ശബ്ദമാണ് ആ തലയിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്നത്. രാഹുൽ പേടിച്ചു വിറച്ചു. വാതിൽ ശക്തിയായി അടച്ചു.
പെട്ടെന്ന് മെഴുകുതിരി അണഞ്ഞു. മുറിയിൽ വീണ്ടും കരിയിരുട്ട്. ഉടനെ വാതിലിൽ ബലമായി തട്ടാൻ തുടങ്ങി. വാതിൽ തകരുന്നതുപോലെ തോന്നി. രാഹുൽ കണ്ണുകൾ അടച്ച്, പ്രാർത്ഥിച്ചു.
കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്കുശേഷം എല്ലാം നിശബ്ദമായി. മഴ ശമിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. മുറിയിൽ ആരുമില്ല. കട്ടിലിന് അടിയിൽ നോക്കിയപ്പോഴും ആരെയും കണ്ടില്ല. തറയിലെങ്ങും ചെളി പുരണ്ട കാൽപ്പാടുകളുമില്ല. അവൻ ആശ്വസിച്ചു.
എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നമായിരിക്കുമെന്ന് കരുതി അവൻ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. കോണിപ്പടികൾ ഇറങ്ങി താഴെ എത്തി. അപ്പോഴാണ് അവന്റെ ശ്രദ്ധ ചുവരിലെ മുദ്രകളിലേക്ക് പോയത്! ചുവരിൽ ചെളിയിൽ മുക്കിയെടുത്ത ആ വലിയ കാൽപ്പാടുകൾ ഇപ്പോഴും മായാതെ കിടപ്പുണ്ട്! ആ പാടുകൾ നേരെ മുകളിലെ നിലയിലേക്ക്, രാഹുലിന്റെ മുറിയിലേക്കാണ് പോയിരിക്കുന്നത്! അത് താഴെ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് നടന്നുപോയ ഒരാളുടേതല്ല, മറിച്ച് മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങിവന്ന ഒരാളുടേതാണ്!
"...അപ്പോഴും ആ കാൽപ്പാടുകൾ അവിടെത്തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.
Comments
Post a Comment