ഒരിക്കലും തീരാത്ത മോഹം...


*ചില ഓർമ്മകൾക്ക് കാലപ്പഴക്കമില്ല; ചില ബന്ധങ്ങൾക്ക് പകരക്കാരില്ല; ചില നാളുകൾക്ക് തിരിച്ചുവരവുമില്ല...*


ചില വീടുകൾ വെറും വീടുകളല്ല. ഒരുപാട് മനുഷ്യരുടെ ചിരിയും സ്നേഹവും പരിഭവങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും ഒത്തുചേർന്ന് ഹൃദയത്തിൽ പണിതുയർത്തിയ ലോകങ്ങളാണ്. കാലം എത്ര മുന്നോട്ടുപോയാലും ആ ലോകത്തുനിന്ന് മനസ്സ് പൂർണമായി പുറത്തുകടക്കില്ല.


എന്റെ മനസ്സിൽ അത്തരമൊരു ലോകമുണ്ട്. അതാണ് **പാലവിള തറവാട്.**


ബാഹുലേയനും ലക്ഷ്മിയും അവരുടെ ഏഴു മക്കളും ചെറുമക്കളും അടങ്ങുന്ന ആ വലിയ കൂട്ടുകുടുംബം... ഇന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ആദ്യം നിറയുന്നത് ഒരു വീടിന്റെ ചിത്രമല്ല, സ്നേഹംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞ ഒരു കാലത്തിന്റെ മനോഹരമായ ഓർമ്മകളാണ്.


അന്നത്തെ ജീവിതത്തിന് ഇന്നത്തെപ്പോലെ ഒരുപാട് സൗകര്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നില്ലായിരിക്കാം. പക്ഷേ, പരസ്പരം പങ്കുവെക്കാൻ സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരാളുടെ സന്തോഷം എല്ലാവരുടെയും സന്തോഷമായിരുന്നു. ഒരാളുടെ സങ്കടം എല്ലാവരുടെയും സങ്കടമായിരുന്നു. വീടിന്റെ ഓരോ കോണിലും മനുഷ്യരുടെ ശബ്ദവും ചിരിയും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.


ഓണം അടുത്തെത്തുമ്പോൾ പാലവിള തറവാടിന് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയായിരുന്നു.


മുറ്റത്ത് പൂക്കളമിടാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ കുട്ടികളുടെ മനസ്സിൽ ആഘോഷം പൂത്തുതുടങ്ങും. പൂക്കൾ ശേഖരിക്കാനും അവ പല നിറങ്ങളിലായി ക്രമീകരിക്കാനും എല്ലാവർക്കും ഓരോ തിരക്കുകൾ. ആരാണ് ഏറ്റവും മനോഹരമായി പൂക്കളമിടുന്നത് എന്നതിനെച്ചൊല്ലി ചെറിയ മത്സരങ്ങളും തമാശകളും.


പൂക്കളത്തിന്റെ ഭംഗിയേക്കാൾ മനോഹരമായിരുന്നത് അതിനു ചുറ്റും ഒത്തുകൂടിയിരുന്ന ആ മുഖങ്ങളായിരുന്നു.


പിന്നെ ഊഞ്ഞാലാട്ടത്തിന്റെ കാലം! ഊഞ്ഞാലിൽ ആടുന്നവരുടെ സന്തോഷവും ഊഴം കാത്തുനിൽക്കുന്നവരുടെ ബഹളവും കളിയാക്കലുകളും ഇന്നും ഓർക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടരും. അന്ന് ആ ഊഞ്ഞാലിൽ ആടുമ്പോൾ ആരും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല, ഒരുനാൾ ഈ നിമിഷങ്ങളെല്ലാം ജീവിതത്തിലെ വിലമതിക്കാനാവാത്ത ഓർമ്മകളായി മാറുമെന്ന്.


കിളിത്തട്ട് കളിയും ചെക്ക് കളിയും മറ്റും കൊണ്ട് മുറ്റം സജീവമായിരുന്ന നാളുകൾ വേറെയായിരുന്നു. ജയിക്കുന്നവരുടെ ആഹ്ലാദവും തോൽക്കുന്നവരുടെ പരിഭവവും വീണ്ടും കളി തുടങ്ങാനുള്ള ആവേശവും! ചെറിയ പിണക്കങ്ങൾ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവസാനിക്കും. കാരണം, അവിടെ ജയത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു ഒരുമിച്ചുള്ള സന്തോഷം.


അന്ന് സമയത്തിന് ഇത്ര വേഗമുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. സന്ധ്യയായാലും കളികൾ തീരാൻ മനസ്സ് സമ്മതിക്കില്ല. മുതിർന്നവരുടെ സ്നേഹവും കുട്ടികളുടെ കുസൃതികളും ബന്ധുക്കളുടെ വരവും പോക്കും എല്ലാം ചേർന്ന് പാലവിള തറവാടിനെ സന്തോഷത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ ലോകമാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു.


ബാഹുലേയനും ലക്ഷ്മിയും അവരുടെ ഏഴു മക്കളും ചെറുമക്കളും ഒരുമിച്ചുള്ള ആ കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത് എന്തായിരുന്നുവെന്ന് അന്ന് ആരെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിരുന്നോ?


ഒരുപക്ഷേ, ഇല്ല.


കാരണം, നമുക്ക് എന്നും സ്വന്തമായിരിക്കുമെന്ന് കരുതുന്ന പല കാര്യങ്ങളുടെയും വില തിരിച്ചറിയുന്നത് അവയിൽനിന്ന് കാലം നമ്മളെ അകറ്റിത്തുടങ്ങുമ്പോഴാണ്.


ഇന്ന് ആ പഴയ ഓണക്കാലത്തെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് അറിയാതെ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു:


**ആ പഴയ സന്തോഷങ്ങൾ ഒരിക്കൽക്കൂടി തിരിച്ചുവന്നിരുന്നെങ്കിൽ... എല്ലാവരും ആ മുറ്റത്ത് ഒരുമിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ...**


കാലം അതിന്റെ വഴിക്ക് മുന്നോട്ടുപോയി. ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ ജീവിതമായി. ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും തിരക്കുകളും ദൂരങ്ങളും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി. ഒരിക്കൽ ഒരുമിച്ചിരുന്നവർക്ക് ഇന്ന് ഒരുമിച്ചുകൂടാൻ പോലും പലപ്പോഴും അവസരങ്ങൾ കണ്ടെത്തേണ്ടിവരുന്നു.


എന്നാൽ കാലം കൊണ്ടുപോയത് ദിവസങ്ങളെയാണ്; ഓർമ്മകളെയല്ല.


പാലവിള തറവാടിന്റെ മുറ്റത്ത് വിരിഞ്ഞ പൂക്കളത്തിന്റെ നിറങ്ങൾ ഇന്നും മനസ്സിൽ മങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നു. ഊഞ്ഞാലിന്റെ ആട്ടവും കളികളുടെ ബഹളവും ബന്ധുക്കളുടെ ചിരിയും ഓർമ്മകളുടെ ഏതോ കോണിൽ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു.


ചിലപ്പോൾ ഞാൻ ആലോചിക്കാറുണ്ട്, അന്ന് നമ്മൾ എത്ര ഭാഗ്യവാന്മാരായിരുന്നു എന്ന്! സന്തോഷം തേടി എവിടെയും പോകേണ്ടിയിരുന്നില്ല. നമ്മുടെ സന്തോഷം നമ്മുടെ ചുറ്റും തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുമിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യരിലും പങ്കിട്ട ഭക്ഷണത്തിലും കളികളിലും ചെറിയ തമാശകളിലുമായിരുന്നു ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത് ഒളിഞ്ഞിരുന്നത്.


പക്ഷേ, അന്ന് അതൊരു സാധാരണ ജീവിതമായിരുന്നു. ഇന്ന് അതൊരു അമൂല്യ നിധിയാണ്.


എന്റെ മോഹം പഴയകാലം അതേപടി തിരിച്ചുവരണമെന്നല്ല. കാലത്തെ പിന്നോട്ടു നടത്താൻ ആർക്കും കഴിയില്ലല്ലോ. എങ്കിലും ആ പഴയ സ്നേഹത്തിന്റെ ചൂട് ഒരിക്കൽക്കൂടി അനുഭവിക്കണം. എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് പഴയ കഥകൾ പറയണം. പഴയ തമാശകൾ വീണ്ടും കേട്ട് ചിരിക്കണം. കാലം മാറ്റിയ മുഖങ്ങളിൽ പഴയ സ്നേഹത്തിന്റെ തിളക്കം ഒരിക്കൽക്കൂടി കാണണം.


ഒരു ഓണക്കാലത്ത് പാലവിള തറവാടിന്റെ മുറ്റത്ത് വീണ്ടും ഒരു പൂക്കളം വിരിയണം. അതിനു ചുറ്റും പഴയതുപോലെ എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടണം. ഊഞ്ഞാലാട്ടവും കളികളും ചിരികളും വീണ്ടും ആ മുറ്റത്തെ സജീവമാക്കണം.


അന്ന് പൂക്കളത്തിൽ പൂക്കൾ മാത്രമായിരിക്കില്ല വിരിയുക; വർഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന സ്നേഹവും ഓർമ്മകളും കൂടി വിരിയും.


അങ്ങനെയൊരു ദിവസം വരുമോ എന്നറിയില്ല. പക്ഷേ, ആഗ്രഹിക്കാൻ മനസ്സിന് ഇന്നും പ്രായമായിട്ടില്ല.


കാരണം, ചില മോഹങ്ങൾ യാഥാർഥ്യമാകുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ടല്ല നമ്മൾ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നത്. അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മനുഷ്യരും ഓർമ്മകളും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായതുകൊണ്ടാണ്.


**ബാഹുലേയനും ലക്ഷ്മിയും അവരുടെ ഏഴു മക്കളും ചെറുമക്കളും ചേർന്ന ആ കൂട്ടുകുടുംബം എനിക്ക് ഓർമ്മകളുടെ ഒരു അധ്യായം മാത്രമല്ല; ഞാൻ ഇന്നും ഹൃദയത്തിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ഒരു ലോകമാണ്.**


ആ ലോകത്തിലേക്ക് മനസ്സ് മടങ്ങിപ്പോകുമ്പോഴെല്ലാം എനിക്ക് ബോധ്യമാകുന്ന ഒരു സത്യമുണ്ട്:


പൂക്കൾ വാടും. ഊഞ്ഞാലുകൾ നിശ്ചലമാകും. കളികൾ അവസാനിക്കും. കാലം മനുഷ്യരെ പല വഴികളിലേക്കും കൊണ്ടുപോകും. പക്ഷേ, ആത്മാർത്ഥമായ സ്നേഹത്തോടെ ജീവിച്ച നാളുകൾ ഒരിക്കലും പൂർണമായി മാഞ്ഞുപോകില്ല.


അവ ഓർമ്മകളായി നമ്മളിൽ ജീവിക്കും. ചിലപ്പോൾ കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിക്കും. ചിലപ്പോൾ ചുണ്ടുകളിൽ പുഞ്ചിരി വിടർത്തും. ചിലപ്പോൾ ഒരിക്കൽക്കൂടി ആ പഴയ മുറ്റത്തേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകാൻ മനസ്സിനെ പ്രേരിപ്പിക്കും.


അതാണ് എന്റെ **ഒരിക്കലും തീരാത്ത മോഹം.**


പാലവിള തറവാടിന്റെ ആ മുറ്റത്ത്, ഒരിക്കൽക്കൂടി എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ദിവസം...


ജീവിതം എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഓർമ്മകളുടെ ലോകത്തേക്ക്, ഒരിക്കൽക്കൂടി മടങ്ങിച്ചെല്ലാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ദിവസം.


### ❤️ ഒരു ചെറിയ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ


നമ്മൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കാലത്ത് ബന്ധങ്ങളെ ചേർത്തുപിടിക്കുക. ആഘോഷങ്ങൾ വരുമ്പോൾ ഒരുമിച്ചുകൂടുക. സന്തോഷങ്ങൾ പങ്കിടുക. ചെറിയ പിണക്കങ്ങൾ വലിയ അകലങ്ങളായി മാറാൻ അനുവദിക്കരുത്.


കാരണം, ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ നമ്മൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഓർക്കുന്നത് എത്ര പണം സമ്പാദിച്ചു എന്നതല്ല; ആരോടൊപ്പമാണ് മനസ്സുതുറന്ന് ചിരിച്ചത്, ആരുടെ സ്നേഹമാണ് അനുഭവിച്ചത്, ഏതൊക്കെ നിമിഷങ്ങളാണ് ഹൃദയത്തിൽ എന്നെന്നേക്കുമായി പതിഞ്ഞത് എന്നൊക്കെയായിരിക്കും.


**ജീവിതത്തിൽ ചില വീടുകൾക്ക് വാതിലുകളുണ്ട്; എന്നാൽ ചില വീടുകൾക്ക് നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കുള്ള വഴിയില്ല. എനിക്ക് അത്തരമൊരു വീടാണ് പാലവിള തറവാട്.**


*— സോഷ്യൽ ഹൈലൈറ്റ്*


*മനസ്സിൽ തൊടുന്ന ചിന്തകൾ... ജീവിതം മായ്ക്കാത്ത ഓർമ്മകൾ...*

#ഒരിക്കലുംതീരാത്തമോഹം #പഴയഓർമ്മകൾ #മധുരിക്കുന്നഓർമ്മകൾ #മറക്കാനാവാത്തനിമിഷങ്ങൾ #മനസ്സിലെമോഹങ്ങൾ #കൊഴിഞ്ഞുപോയകാലം #ഓർമ്മകളുടെതീരത്ത് #നഷ്ടപ്പെട്ടബാല്യം #ഹൃദയത്തിൽസൂക്ഷിച്ചഓർമ്മകൾ #കാലംമായ്ക്കാത്തഓർമ്മകൾ

Comments

Popular posts from this blog

​ഗ്യാസ് സിലിണ്ടറിന് ബില്ലിലെ തുക മാത്രം; അധികപ്പണം ചോദിച്ചാൽ കുടുങ്ങും! മുന്നറിയിപ്പുമായി ‘എസ് എച്ച് ഹോട്ട് ന്യൂസ് കൊല്ലം’

നിശബ്ദമാക്കപ്പെടുന്ന ബാല്യങ്ങൾ: മാധവന്റെ ജീവിതം മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഒരു പാഠപുസ്തകമാകുമ്പോൾ

കുട്ടികളുടെ ബുദ്ധിശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇനി ‘എ പ്ലസ് അബാക്കസ്’; ചെന്താപ്പൂരിൽ പരിശീലന ക്ലാസുകൾക്ക് ഉജ്ജ്വല തുടക്കം